Nieuwjaarstoespraak burgemeester Dion Schneider

Nieuwjaarstoespraak 2026

Dames en heren,

Hartelijk welkom in het gemeentehuis; in úw gemeentehuis. 

Hartelijk welkom in 2026. 

Goed om u vanavond weer te zien en hopelijk ook nog te spreken.

Ik hoop dat u mooie feestdagen heeft gehad. Dat u heeft kunnen afschakelen van de drukte van alledag. Even in een andere versnelling. Om zo weer op te laden voor dit nieuwe jaar. 

Een jaar dat ongetwijfeld weer vele nieuwe kansen gaat bieden.

Een jaar waarin belangrijke stappen worden gezet voor de toekomst van Maasgouw. 

Want over een goede twee maanden mogen we weer naar de stembus. De landelijke verkiezingen hebben we nog maar net achter de rug, maar nu komen de écht belangrijke verkiezingen eraan: voor ons Maasgouw, voor onze eigen gemeenteraad. Waar de Haagse politiek in de afgelopen jaren vooral uitblonk in gedoe, prijzen we ons hier gelukkig met een ander soort politiek. Waarin we het ook weleens niet eens zijn met elkaar, maar waarin we elkaar met respect benaderen. Waar we zoeken naar verbinding waar dat kan. Omdat we allemaal het beste voor hebben met deze mooie gemeente. 

De komende maanden gaan we ongetwijfeld veel horen van de plannen die de politieke partijen hebben bedacht voor Maasgouw. Ik hoop van harte dat zoveel mogelijk stemgerechtigde inwoners het rode potlood daadwerkelijk gebruiken. Onze lokale politici verdienen dat. Politici die enorm veel vrije tijd opofferen om zo hun ziel en zaligheid te leggen in het besturen van onze gemeente. Dat mag ook weleens worden gezegd. 

Dus, op 18 maart bepaalt ú waar de komende vier jaar onze prioriteiten liggen. 

Echter, bijna 2.400 inwoners deden dat al eerder. Zij gaven input voor de strategische visie. Een visie die vorige maand door de gemeenteraad unaniem is vastgesteld en vooruitkijkt naar 2035. Hoe willen we dat Maasgouw er dán uitziet? De beslissingen van de komende jaren zijn daarvoor bepalend. 

Ik ben onder de indruk van het grote aantal mensen dat een bijdrage heeft geleverd. Het laat zien hoe groot de betrokkenheid is bij onze gemeente en bij onze dorpen. De visie geeft concreet richting aan de ontwikkeling van Maasgouw en legt duidelijke accenten. Het helpt ons om wat verder vooruit te kijken; voorbij de kwesties van vandaag. Wat mij betreft een perfect voorbeeld van burgerparticipatie. Het democratisch gekozen bestuur zal, met deze visie in haar koffertje, de verdere inkleuring voor haar rekening nemen; wederom in nauwe samenspraak met de gemeenschap van Maasgouw.

Eén van de vijf ambities in de visie gaat over ‘verbonden gemeenschappen’. 

En dat is o zo belangrijk, onder andere als middel tegen eenzaamheid. Verder weten we ook dat niet alle hulp en ondersteuning van de overheid kan komen. Zelfredzaamheid wordt steeds belangrijker. Een verbonden gemeenschap ligt aan de basis daarvan.

Ondanks het feit dat onze gemeente trots mag zijn op haar vele vrijwilligers, zien we helaas ook dat het steeds lastiger wordt om níeuwe vrijwilligers te werven. Voor veel van u een bekend probleem, want als ik zo rondkijk zie ik dat ons verenigingsleven vanavond ruim vertegenwoordigd is.  

Daarom hebben we de ambitie ervoor te zorgen dat Maasgouw in 2035 nog steeds een sterke en veerkrachtige samenleving is. Waar iedereen kan meedoen. Waar we elkaar de hand reiken. Waar we de deur voor elkaar openzetten.

Het afgelopen jaar heb ik daar weer veel mooie voorbeelden van gezien, wat vertrouwen geeft voor de toekomst. 

Ik zag gemeenschapshuizen die zijn gerenoveerd; ik mocht er een aantal heropenen. Ik zag inloopmomenten ontstaan, als een soort anker voor de lokale gemeenschap. We introduceerden een nieuwe app: Hoplr. Een platform dat betrokkenheid en burenhulp stimuleert. En kijk naar het grote aantal evenementen en festiviteiten dat wordt georganiseerd. Soms op kleine schaal, en soms op wat grotere schaal.

De viering van 100 Stuw Linne was zo’n festiviteit. Zowat het hele dorp was daar op de een of andere manier bij betrokken. De organiserende stichting deed dat met veel ambitie, wat een stuk verder ging dan het organiseren van ‘een feestje’. Verbondenheid, dáár ging het de stichting om. Door trots te creëren op de geschiedenis, trots op het erfgoed met als absoluut hoogtepunt een fantastisch toneelstuk: de Vlook van Osen. 

Het zijn dít soort initiatieven die een gemeenschap verbinden. En die o zo belangrijk zijn voor de toekomst van Maasgouw, zoals we dat in de strategische visie hebben opgeschreven. Chapeau!

En als we het dan toch over succesvolle cultuurhistorische evenementen hebben, dan noem ik ook het Oud Limburgs Schuttersfeest, dat in 2025 in Heythuysen plaatsvond. Van de deelnemers uit Maasgouw hield Sint Joris uit Wessem het het langst vol. De Espritprijs, een onderscheiding voor bijzondere inzet en saamhorigheid, ging bovendien naar hun jeugdleden. De Maasgouwse jeugd deed het sowieso heel goed: Schutterij Sint Sebastianus uit Heel veroverde de twee plaats, en de jeugd van Schutterij Sint Michaël & Sint Ansfried uit Thorn werd zelfs eerste. De jeugd van Maasgouw heeft de toekomst, zoveel is wel duidelijk!

Het zijn veel positieve woorden over onze samenleving. Helaas moesten de Limburgse bestuurders ruim een maand geleden ook een ander geluid laten horen. Wij trokken een streep, want ‘wij bestuurders’ zijn er helemaal klaar mee. Een streep tegen scheldpartijen, tegen online beledigingen, tegen intimidatie en anonieme bedreigingen. We moeten niet naïef zijn, want ook in onze gemeente zie ik het weleens gebeuren. Sta er tegenop en trek ook zelf die streep. Laten we dit gedrag alsjeblieft niet gewoon gaan vinden, want het ís niet gewoon. Het is niet gewoon dat de vrijheid van meningsuiting of zelfs burgerparticipatie als wapens worden ingezet om te polariseren of mensen te bedreigen.

Dames en heren,

We leven in spannende tijden. Sinds het einde van de Koude Oorlog waanden we ons veilig. Oorlogen speelden zich ver van ons bed af; het was iets voor andere continenten. Wie had vijf jaar geleden kunnen bevroeden dat de Rijksoverheid huis aan huis een boekje zou verspreiden over hoe om te gaan met een crisissituatie? Helaas is dat de werkelijkheid van vandaag. Zelfs voor Maasgouw, zelfs voor onze gemoedelijke gemeente. Ook u en ik moeten ons afvragen of we voldoende zijn voorbereid. Kunnen we onszelf 72 uur lang redden? Zodat overheden, hulpdiensten en beheerders van cruciale infrastructuur zich in die tijdspanne kunnen richten op het oplossen van verstoringen. 

Als gemeente bereiden we ons ook voor. Samen met andere gemeenten en de Veiligheidsregio. We werken aan draaiboeken, we oefenen met hulpdiensten, we lichten onze processen door, we informeren en betrekken onze inwoners. 

En ik doe ook een beroep op u, want u bent het cement van onze lokale samenleving. Actief in het verenigingsleven, betrokken bij de dorpen en haar inwoners. Ik hoop van harte dat u het goede voorbeeld geeft. Anderen helpt om zich voor te bereiden. En áls zich wat voordoet: ook klaar staat om dorpsgenoten te helpen en te ondersteunen. Heel eerlijk: ik twijfel daar eigenlijk niet aan. De gemeenschapszin zit in ons bloed en juist in moeilijke tijden is dat goud waard. 

Dames en heren,

Ik mag nu 2,5 jaar uw burgemeester zijn. De witte broodsjaren zijn zo onderhand wel voorbij. Ik heb de gemeente inmiddels goed leren kennen. Mijn weg gevonden. 

Het komend jaar hoop ik de contacten verder te verdiepen. Zie hier mijn goede voornemen voor het nieuwe jaar!

Zo gaan we als gemeentebestuur volop aan de slag om de burgerparticipatie te bestendigen voor de toekomst. Inwoners voelen zich niet altijd gehoord of betrokken, zélfs als ze hebben meegedacht; zo blijkt uit een evaluatie. Ze blijven te veel in het ongewisse over wat er met hun input is gedaan. Daar hebben we nog werk te doen.

Verdieping zoek ik, samen met het college, ook in de dorpscontacten. Meer de boer op, en als bestuur en organisatie zichtbaar en aanspreekbaar zijn voor inwoners op de plekken waar het gebeurt.

En ik start met het voeren van periodieke huiskamergesprekken. Gesprekken met mensen die normaal gesproken níet zo snel aan de bestuurlijke tafel zitten. De “not so usual suspects”. Om te horen en te voelen wat er leeft op straat, wat er leeft in de buurt, waar mensen in het leven van alledag tegenaan lopen. Ik hoop er zo achter te komen waar inwoners zich zorgen over maken, én waar zij blij van worden, ook los van politiek bestuurlijk beleid.  

Immers, “wie luistert weet meer”…een spreuk van de landelijke zender Radio 1, waar ik mij maar al te graag door laat inspireren. 

Het wordt een interessant jaar. Een jaar waarin we verder bouwen aan onze gezamenlijke toekomst. Een hopelijk mooie toekomst. Dat lukt alleen als we daar allemaal een steentje aan bijdragen, ons aandeel in vervullen. Door te stemmen op 18 maart, door mee te praten over gemeentelijke plannen, door invulling te geven aan gemeenschapszin, door bij ons – bij mij – aan tafel te komen zitten. 

Doet u mee? U bent van harte welkom!

Namens het college van B&W, wens ik u het allerbeste voor 2026.