HOME  |  Wonen & Leven  |  Dorpskernen  |  Stevensweert

Stevensweert

Stevensweert is een oud vestingstadje. Vanwege de strategische ligging kozen de Spanjaarden in 1633 tijdens de 80-jarige Oorlog Stevensweert uit voor het aanleggen van een sterke vesting.

Er kwam een systeem van wallen, grachten en ravelijnen. Ter bescherming tegen de vuurkracht van de kanonnen werd Stevensweert omringd met een hoge aarden wal met daarin 7 uitspringende punten (bastions). Rondom deze wal werd een brede gracht uitgegraven met 5 verdedigingseilanden (ravelijnen). Aan de buitenzijde van deze gracht lag de buitenwal.

In het begin van de 18e eeuw werd de vesting veroverd door Staatse troepen van de Republiek der Verenigde Nederlanden. De militairen vormden een protestantse gemeenschap met een eigen kerkgebouw, temidden van de katholieke bevolking. Aan het einde van de 18e eeuw werd Stevensweert bezet door het Franse leger. Na de nederlaag van Napoleon kwam Stevensweert in 1814 bij Nederland. In 1830 schaarde bijna heel Limburg zich aan de kant van de Belgische opstand maar 9 jaar later werd Stevensweert weer toegewezen aan Nederland.

In 1858 maakte de bekende architect Pierre Cuypers het plan voor een nieuw raadhuis. In dit gebouw is tegenwoordig het Streekmuseum gevestigd. Vlak daarna werden de vestingwerken verkocht en vervolgens geleidelijk gesloopt. Wat overbleef was het regelmatige stratenplan met daaromheen een laaggelegen terrein met hier en daar glooiingen van de voormalige verdedigingswerken. Onlangs is een deel van de vestingwerken gereconstrueerd.

De oude kern is rond 1980 volledig gerestaureerd. Stevensweert kreeg toen een beschermd dorpsgezicht. De oude monumenten, de straten en pleinen geven het stadje een grote historische uitstraling.